Hij werd vijftig en dat moest gevierd worden. Hoogtepunt: aan het eind van de dag samen met familie en vrienden ergens gaan eten. Samen ergens aan tafel, gezellig, ontspannen, feestelijk aan tafel. In totaal zestien mensen. Stuk voor stuk goede, fatsoenlijke, respectabele mensen. Mensen die er thuis, op hun werk, in de samenleving het beste van proberen te maken. Sociale mensen, mensen die verder kijken dan hun eigenbelang. Mensen voor wie waarden als gerechtigheid, mededogen, solidariteit zwaar wegen. Geen heiligen, beslist niet. Ze hebben alle zestien hun minder aangename kanten. Niettemin: mensen die er zijn mogen, hartelijke, beminnelijke, medemenselijke mensen.

Stel je groene glooiende hellingen voor omringd met uitgestrekte bossen. Verspreid over het landschap staan rode houten huisjes met erg tevreden bewoners. Deze dieren weten dat ze gerespecteerd worden en genieten van elkaars gezelschap. Uit respect voor elkaar en voor het leven wordt niemand hier gedood of gegeten.

'We stroopten haar vel eraf. Sneden het hoofd af. Dumpten haar in een groot gat.' Dit waren de schokkende woorden van een senior directielid van de zoo aan een undercover onderzoeker van CAPS (The Captive Animals' Protection Society), een organisatie die zich bekommert om het lot van dieren in circussen en dierentuinen. Hij had het hier over een tijger die de zoo geleend had van de eigenaar van het Great British Circus.